ฉันคิดว่า , ฉันกำลังมีความรัก :)
ความจริงอยากเขียนเอนทรี่นี้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว แต่ก็พลาดจนได้
อยากเขียนเก็บไว้ เป็นความทรงจำดี ๆ และฉันคิดว่า ฉันคงไม่ลืม ..
- 14.04.2010 -
13 เมษา วันแรกที่เจอกัน :) รู้มั้ยในตอนนั้นฉันคิดว่า ' เฮ้ , ทำไมไอ้บ้านี่มันน่าตาดีขึ้นได้ขนาดนี้นะ! '
อะไรกัน โตมาพร้อม ๆ กัน อายุไล่ ๆ กันแท้ ๆ ทำไมเราไม่เห็นเปลี่ยนเลย ลำเอียงชัด ๆ !
คิดในใจพร้อมกับมายืนส่องกระจกมองตัวเอง ๕๕๕
มีความลับอย่างนึงล่ะ จนถึงวันนี้ ก็ยังไม่เคยเล่าให้เธอฟังเลย
เมื่อนานมาแล้ว นานมาก ๆ ฉันไม่ชอบหน้าเธอเลยให้ตายสิ ๕๕๕
ผู้ชายอะไร ทำไมน่าหมั่นไส้ได้ขนาดนี้
เธอมักมองหน้าฉันแล้วทำท่าหยิ่งใส่ โถ่~ ผู้ชายเก็กแบบนี้ทุกคนรึไงนะ ๕๕๕
เพราะเหตุผลนี้ล่ะมั้ง เราถึงไม่เลยพูดคุยกันเลยซักครั้ง จนถึงวันนั้น :)
ทั้ง ๆ ที่ พ่อแม่ของเราสองคน เป็นเพื่อนซี้ปึกกันมานานโขนี่นาา
ต่างฝ่ายต่างเชิดใส่ เพราะงี้แหละ ต่อให้เธอหล่อมากแค่ไหนในสายตาคนอื่น ฉันจะค้านทันที
ถึงมันจะเป็นความจริงก็เถอะ ๕๕๕๕ ;P
14 เมษา วันที่สองของวันสงกรานต์ :) ช่วงบ่ายของวันเป็นประเพณีของที่นี่คือเล่นน้ำด้วยกัน
ฉันชอบ สนุก อบอุ่น :) น่าแปลกที่ฉันแทบจะเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าสำหรับที่นี่
กลับได้รับความรู้สึกที่ . .. เหมือนกับ ฉันกำลังเล่นกับพี่น้อง ราวกับมีญาติเพิ่มขึ้นไม่รู้กี่สิบชีวิต :))
ฉันกำลังสนุก เสียงดนตรี ตัวเปียกไปหมด ในตอนนั้นรู้สึกถึงใครบางคนเดินเข้ามาใกล้ ๆ
เงยหน้าขึ้นมอง ' อ่อ ไอ้บ้าหน้าหล่อนี่เอง '
เราไม่เคยคุย , เราไม่เคยแม้แต่จะยิ้มหรือทักทาย แต่ ..
น่าแปลกที่วันนี้ ไอ้บ้าที่ว่ากำลังยิ้มให้ฉัน .. .
ขอปะแป้งได้มั้ยครับ ' พูดขึ้นและเข้ามายืนใกล้ขึ้นอีก
ฉันได้แต่ทำหน้างง ๆ เลยยิ้มตอบกลับไปแทนคำอนุญาต ๕๕
- สาบานเถอะ จะไม่อะไรเลยถ้าจะเป็นการปะแป้งธรรมดา -
เธอเทแป้งลงบนฝ่ามือแล้วยื่นมือมาสัมผัสที่หน้าเบา ๆ นี่กลัวแก้มฉันจะแตกรึไงนะ ๕๕๕
เรามองตากัน ฉันเพิ่งเข้าใจว่าความรู้สึกไหวหวั่นมันเป็นยังไง :')
ราวกับรอบข้างช้าลงไปหมด เสียงดนตรีหายไปรึป่าวนะ ทำไมฉันได้ยินแต่เสียงหายใจของเธอ ..
แล้วทำไมฉันต้องใจเต้นขนาดนี้ ,
เธอยิ้ม , ฉันยิ้ม
เธอปล่อยมือจากแก้มทั้งสองข้าง และผละห่างออกเล็กน้อย ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าเรายืนใกล้กันขนาดนี้ ---
ถึงว่า .. ทำไมได้ยินเสียงหายใจชัดจัง ---
ต่างฝ่ายต่างทำอะไรไม่ถูก ราวกับไม่รู้ตัวว่าทำอะไรไป
ฉันแก้เขินด้วยการขอปะคืนบ้าง เธอยิ้ม , ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ - โถ่ ไอ้บ้า แบบนี้เขินกว่าเดิมอีกนะ . . -
รู้มั้ย ? ภาพพวกนี้ ยังชัดในหัวฉัน :)
หลังจากนั้น ราวกับเราได้ทำความรู้จักกันใหม่ ทำความรู้จักที่ไม่ใช่รู้จักแค่ชื่อ
เหมือนอย่างที่เคยผ่านมา :)
.... .
- 14.04.2011 -
1 ปีแล้วนะ :)
1 ปีที่เรารู้จักกัน มากขึ้น
ฉันยังจำทุก ๆ อย่างได้ดี ถึงแม้เธออาจจะมองว่า ฉันดูเหมือนไม่สนใจ
ความจริงแล้วมันตรงข้ามนะ :)
ฉันคงไม่รู้ว่าเธอนั่งมองกันอยู่ตลอดเวลา ถ้าฉันไม่บังเอิญคิดที่จะมองเธอเหมือนกัน
ที่ฉันหัวเราะ กล่าวหาว่าเมาไม่มีสติ ตอนที่บอกรักฉันครั้งแรก ,ไม่ใช่ไม่เชื่อ เพียงแต่เขินเกินจะฟังไหว
ในเวลาที่เธอถามว่าคิดถึงกันบ้างรึป่าว , ที่พูดว่าไม่หรอก ก็แค่คำโหกโง่ ๆ เท่านั้นเอง
ฉันรู้ , ฉันปากแข็ง
ความจริงแล้วมันก็แค่ข้ออ้างสำหรับความไม่กล้าของฉัน รอฉันหน่อยนะ :)
ในวันที่ฉันกล้าพอ แน่ใจและมั่นใจ ฉันจะพูดคำนั้นให้เธอฟัง .
ยังอยากฟังกันอยู่มั้ย ? รอฉันหน่อยได้รึป่าว ?
คิดถึงเธอนะ :)
คิดถึงคนที่ใส่แต่ยีนส์เล่นน้ำในวันนี้เมื่อปีที่แล้ว ♥
คิดถึงคนที่ยิ้มเก่ง ๆ ร่าเริงตลอดเวลา จนบางทีก็คิดว่า เธอคงบ้าแน่ ๆ
คิดถึงคนที่คอยดุเวลาไม่ทานข้าว นอนดึก ตื่นสาย
คิดถึงคนที่โทรมาปลุกแต่เช้า เพื่อบอกว่าให้ทานข้าวเช้าก่อนไปเรียนด้วยนะ
คิดถึงคนที่คอยให้กำลังใจในตอนหมดแรง
คิดถึงคนที่คอยเป็นห่วงตอนไม่สบาย
คิดถึงคิดถึงคิดถึงทุกทุกอย่างที่เธอทำให้กันตลอดมา :)
ถึงจะอยู่ไกลกันแค่ไหน , ทะเลาะกันบ่อยแค่ไหน , ต่อไปมันจะดีขึ้นกว่านี้เนอะ
ยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง ร้องไห้บ้าง เขิลบ้าง บ่นบ้าง หึงบ้าง หวงบ้าง ทะเลาะบ้าง .. .
ขอบคุณ 1 ปี ทั้งเรื่องดี ๆเรื่องร้าย ๆ หรือเรื่องไหน ๆ
ขอบคุณที่ทำให้รู้. ..คนนั้นในปีที่แล้ว กับคนนี้ในวันนี้ ยังเป็นคนๆเดิม ทุกๆ อย่าง ยังเป็นเหมือนเดิม :)
ขอบคุณขอบคุณขอบคุณ ♥
14042010-14042011 . .. และอยากให้มีปีต่อๆไป คิดถึงเธอทุกทุกวัน :)
miss u myboy ♥